 |
De hybride HD-1 luidspreker heeft een elektrostaat voor het midden en hoog en twee conusluidsprekers voor de laagweergave. Dat betekent een capacitieve én een inductieve belasting in een één systeem voor de aangesloten versterker. Dat vraagt meestal om een stevige stabiele versterker, wat ook hier wel blijkt. Stevig genoeg om de stroom te kunnen leveren in de lage 3,5 Ohm bij 40 Hz, hoewel deze lage impedantie niet alles zegt. De inductieve fasehoek bij deze frequentie is gelukkig slechts -10 graden. Als een lage impedantie ook nog eens samen valt met een grote negatieve fasehoek, van bijvoorbeeld -60 graden, is de werkelijke stroomvraag op snelle pieken (bijvoorbeeld een tromaanslag) nog een factor groter. Dat is hier gelukkig niet het geval. Het andere potentieel heikele punt zit in de wegzakkende impedantie, door de natuurlijke capaciteit van een elektrostaat. Bij 20 KHz zit de HD-1 op 3,4 Ohm, wat eigenlijk helemaal niet zo gek laag is. ‘Fullrange’ elektrostaten maken het dikwijls veel bonter en duiken naar 1 Ohm of lager, zo bijna een kortsluiting vormend voor de versterker. Nu is het wel zo dat er boven 10 kHz nog maar relatief weinig energie in het muzieksignaal aanwezig is, maar lekker is natuurlijk anders. Een dip in de lagere frequentieband komt veel harder aan. De hoge piek van net boven 40 Ohm bij 270 Hz zal met een (buis)versterker met weinig tot geen tegenkoppeling een verhoogde output tot enkele dB’s geven. De meeste versterkers zullen er echter geen enkele moeite mee hebben.
|
|
|
De Syntaxis PHA-600 laat prima resultaten zien op de meetbank. Het is een stevige jongen, fysiek en elektrisch. Een stuurtrap is opgebouwd rond een ECC88 buis, voorzien van actieve anodebelasting, wat de uitgangsimpedantie van de stuurtrap erg laag maakt. Dat is een noodzaak om een MOSFET uitgangstrap, met z’n typische hoge ingangscapaciteit goed en breedbandig aan te kunnen sturen. Dat dit prima gelukt is zien we aan de frequentierespons, waar het -3 dB punt rond de 100 kHz ligt.
Met beide kanalen uitgestuurd tot 1% vervorming komen we op 36,2 Volt in 8 Ohm, goed voor 163 Watt. Bij 4 Ohm aan de klemmen wordt er 32,7 Volt gehaald, wat 8,7 Ampère aan uitgangsstroom en 266 Watt uitgangsvermogen geeft. Bij 1 Watt in 8 Ohm is de 100 Hz restbrom uit de voeding nog net zichtbaar op -84 dB. Mooie waardes. De vervormingcijfers laten een vriendelijke eerste harmonische zien op -68 dB. De dempingfactor is mooi vlak met 100 bij 20 Hz en licht oplopend naar 115 bij 20 kHz. Dat geeft aan dat er geen enorme overall tegenkoppeling wordt toegepast. Erg mooi.
|
|
