 |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dick van de Merwe
|
|
|
|
|
|
Wat een avontuur is het om met deze nu al legendarische klassieker te mogen spelen. Ik Had nooit gedacht dat ik die kans nog zou krijgen. Toen de Sondek CD12 van Linn eind 1998 op de markt kwam, moest je 40.000 Hollandse guldens meebrengen, wat later € 18.000 werd. Ongelooflijk.
|
|
|
|
|
|
|
Slechts 32 bij 8 cm meet het front en de speler is maar 35 cm diep, maar wat een gewicht: 12 kg. De speler voelt als een massief blok aluminium. En dat is niet gek, want dat is precies wat je in handen hebt. Uit de twee op elkaar geschroefde aluminiumblokken zijn alleen die delen gefreesd die nodig zijn om de mechanica en elektronica te huisvesten. Het laadsysteem van de Unidisk 1.1 is al erg mooi, maar dat van de CD12 slaat alles. Het verchroomde massief aluminium dienblaadje zoeft vliegensvlug naar buiten en remt vlak voor het eind van het traject vloeiend af. Bij het terugtrekken in de behuizing gebeurt hetzelfde. Maar het meest opvallend is dat er geen enkele bedieningstoets of knop te vinden is op het front. De complete bediening vindt plaats door het langer of korter drukken op de lade zelf: open en dicht, play, skippen, alles… En na een korte gewenning gaat het als vanzelf. De hele speler voelt aan als een kluis. En integendeel tot veel nieuwere spelers, zoals de Unidisk 1.1, is de Sondek CD12 doodstil tijdens gebruik.
|
|
|
|
|
|
Linn had maar één doel met de CD12: de allerbeste cd-afspeelkwaliteit die op dat moment mogelijk was, realiseren. Daar paste natuurlijk geen bestaand loopwerk in en dus werd in eigen beheer een loopwerk ontwikkeld. De speler moest in alles anders en beter zijn dan wat er verder op de markt was. Een echt ‘cost no object’-apparaat. Het ontwerpmes snijdt echter aan twee kanten: alle ervaringen die er tijdens de ontwikkeling en bouw worden opgedaan, zie je vaak in iets simpeler (lees: goedkopere) vorm weer terug in de echte normale-mensen-consumentenspelers. Zo kun je de CD12 ook als een schitterend studieproject zien.
|
|
|
|
|
|
|
De geluidskwaliteit, is die nog steeds top, nu, zes jaar later? De CD12 geeft de muziek zo’n zee van rust en ruimte mee, dat ik hier nog vele jaren van zou kunnen genieten, ware het niet dat Ed Verkerk van importeur Latham dat plezier onmogelijk maakte door de speler weer mee te nemen. De oerdegelijke bouw zal zo’n jarenlange relatie niet de weg staan, vermoed ik (was ook voor mij geen probleem geweest). Dat de techniek niet heeft stilgestaan de laatste zes jaar merk je wanneer je andere (ook dure) top-cd-spelers gaat vergelijken met de CD12. Dan merk je dat de CD12 niet meer alleen bovenaan staat.
|
|
|
|
|
|
Maar verdorie, wat zeur ik nou, ik kan met alle gemak en luisterplezier van de wereld uren en uren de ene na andere schijf op de schuif van de CD12 leggen en de tijd echt compleet vergeten. Is dat niet waar het om gaat bij het luisteraren naar en genieten van muziek. Wat de CD12 biedt, is misschien wel het meest complete totaalplaatje dat mogelijk is: maximaal muziekgenot uit het medium waarop verreweg de meeste software te vinden is: de cd.
|
|
|
|
|
|
|
Misschien, over een paar jaar, als er eens eentje op Ebay wordt aangeboden en niemand meer zo’n spelertje wil dat alleen maar ouderwetse cd’tjes af kan spelen, dan sla ik toe…
|
|
|
|
|
|
Linn Sondek CD12: € 18.0000 (niet meer in productie)
www.latham.nl
|
|
|
