 |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Rob Becker (tekst & fotografie)
|
|
|
|
|
|
De 30e keer alweer! ‘Waar een klein land trots op kan zijn’, mag je zeggen. Al is de strikt muzikale inbreng steeds meer in Europa te vinden, is jazz nog altijd vooral een Amerikaanse kunstvorm. Volgens trompettist/componist Wynton Marsalis zelfs de enige moderne en oorspronkelijke Amerikaanse kunstvorm. Van oudsher is in de Nederlandse residentie elke zomer een fraaie dwarsdoorsnede van die geïmproviseerde muziek en aanverwante vormen (pop, blues en wereldmuziek) te beluisteren op de vijftien podia van het Nederlandse Congrescentrum.
|
|
|
|
|
|
De naam heeft alles te maken met de Noordzee die richting Scheveningen daadwerkelijk vlak achter het festivalterrein te vinden is. Volgend jaar wordt dat anders. De expansiedrift van het festival (waarom? Het lijkt toch groot zat?) en mismanagement van B&W van Den Haag hebben ertoe geleid dat het grootste jazzfestival van Europa moet uitwijken naar Rotterdam. Volgend jaar moet u de trein nemen naar Ahoy. Het valt nog te bezien hoeveel van de sfeer en de praktische voordelen van Den Haag (hotels naast het festivalcomplex) overeind blijft. De organisatie zegt er in elk geval alles aan te doen om de identiteit van het North Sea te behouden. Ik kom er al vanaf mijn veertiende (dat is dus 25 jaar) en ben toch wat ongerust.
|
|
|
|
|
|
|
Hoe dan ook: dit jaar is uw kans nog een keer jazz- en zeelucht in één teug op te snuiven. Een goede tip: ga eind van de ochtend lekker naar het strand, lunch op het terras van één van de Scheveningse paviljoens en neem dan de auto (of beter: de tram) naar het congrescentrum. Ideale combinatie. Vooral ook omdat het negen van de tien keer mooi weer is tijdens North Sea.
|
|
|
|
|
|
Het programma is dit jaar –zoals gebruikelijk- deels voorspelbaar en deels avontuurlijk, met hier en daar wat uitschieters.
Belangrijk –want misschien ook wel voor het laatst- is het optreden van het Standards-trio van Keith Jarrett op woensdag 6 juli (twee dagen voor het officiële festival). Het drietal is 20 jaar niet in Nederland geweest en met de slechte gezondheid van vooral Gary Peacock weet je nooit of er nog een volgende kans komt. Het blijft in elk geval een van de meest fascinerende pianotrio’s ooit en met de nukkige en muzikale natuur van Jarrett is vrijwel elk concert een spannend avontuur.
Op donderdag 7 juli is er dan nog het Midsummer Jazz openingsgala met een concert van Buena Vista Social Club-zanger Ibrahim Ferrer. Reken op smachtende bolero’s op het podium en veel sigaren en blabla onder het publiek.
|
|
|
|
|
|
Op vrijdag barst het pas echt los met het driedaagse reguliere programma. Het is ondoenlijk alles te noemen. Daarom alleen wat opvallende concerten en artiesten. ‘Artist in residence’ is dit jaar bassist, componist en bandleider Dave Holland. Een terechte keuze. Al vermaard sinds de jaren ’60 door zijn werk met Miles Davis en inmiddels een van de grootmeesters van zijn instrument. Zijn spel zou je wijs, virtuoos, origineel en dienend kunnen noemen. Daarnaast bestuurt hij al jaren een van de beste jazzgroepen die er zijn: het Dave Holland Quintet, bestaande uit ritmesectie, vibrafoon, sax en trombone. Die band wordt regelmatig uitgebreid tot de Dave Holland Big Band en ook daar is hij toonaangevend. Onlangs werd de nieuwe cd van dit orkest nog lovend besproken in Vi-fi. Holland speelt dit festival elke dag. In elk geval met percussionist Trilok Gurtu, in kwartet met Jack DeJohnette, Chris Potter en Herbie Hancock, en met genoemde Big Band. Niet te missen.
|
|
|
|
|
|
|
Opvallend is ook de komst van Oscar Peterson, een van de vele pianisten op North Sea. De man is oud. Heel oud. Kon ook wel eens een laatste gelegenheid zijn om de man van het klaterende klavier te horen.
|
|
|
|
|
|
Hoge verwachtingen heb ik van de serie ‘Flamenco meets jazz’ (vrijdag). De ritmische basis en urgentie die beide vormen kennen maken vermenging heel logisch. Net als twee jaar geleden speelt flamenco-stergitarist Tomatito daarom opnieuw met de salsa-klavierleeuw Michel Camilo (zaterdag), maar komt hij ook met zijn eigen sextet als afsluiter van de vrijdagserie na Cruce de Caminos, Jerry Gonzalez & Los Pirates del Flamenco en het Chano Dominguez Quintet.
|
|
|
|
|
|
|
Vocaal is er veel te beleven. Jazz(acrobatiek) is er van onder anderen Bobby McFerrin en Cassandra Wilson (vrijdag) en Dianne Reeves (zondag), Tom Waitsiaanse blueszang van Ian Siegal en zwoele popjazz van Lizz Wright (zaterdag). Een tip is ook de band W.A.R.P. van rietblazer Maarten Ornstein met maar liefst vier vocalistes (vrijdag) – close harmony, funk en een elektrische tenorsax – prachtig.
Echte publiektrekkers zijn natuurlijk Steps Ahead (weer terug, in deels oude bezetting met onder meer Richard Bona op bas!), David Sanborn, Jamie Cullum, Joss Stone, Chick Corea en Chaka Khan.
|
|
|
|
|
|
|
Jong, dansbaar en/of hip zijn vooral het Nederlandse Relax, R&B-zanger Raphael Saadiq, het funkjazzcollectief RH Factor van trompettist Roy Hargrove en het aan (Earth Wind & Fire-componist) Charles Stepney gewijde project met Jazzanova, Dox Orchestra, Zapp! en Terry Callier.
Aan u de keuze.
|
|
|
|
|
|
Laatste tips: zachte, gemakkelijke schoenen en oordopjes mee, in dunne laagjes kleden en veel water drinken. Veel plezier!
North Sea Jazz festival 2005 (8, 9 & 10 juli)
www.northseajazz.com.
|
|
