 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
Tekst en foto’s Guy Clark & Tift Merritt: Rob Becker
|
 |
|
|
|
 |
Zaterdag 22 april is het alweer zover: voor de zevende keer op rij organiseert Muziekcentrum Vredenburg het Americana-festival Blue Highways. Als genre is Americana in deze tijden van hokjesgeest een contradictio in terminis: de paraplu is zo groot dat het feitelijk geen genre is.
|
 |
|
|
|
|
 |
Schuif country, folk, blues, singer songwriter en rock voor zover ze overlappen onder het tapijt en het kleedje mag Americana heten. Als er al ouderwetse of traditionele klanken klinken, dan worden die vaak tekstueel in een hedendaags of stedelijk perspectief gezet. En mocht er een gemene deler bestaan, dan komt die niet verder dan mooie liedjes die in alle mogelijke verschijningsvormen –elektrisch, akoestisch, als rammelende barband of virtuoze bluegrass- zullen langskomen.
|
 |
|
|
|
 |
In popkringen krijgt de rootsmuziek van de Verenigde Staten de laatste jaren ook in de Lage Landen opnieuw veel voet aan de grond. Denk aan artiesten als Galaxico, Lucinda Williams of Ryan Adams, maar op het moment van schrijven bijvoorbeeld onverwacht genoeg ook aan oudgediende Bruce Springsteen, die in het woonhuis van zijn boerderij in New Jersey in drie ééndaagse sessies met een zeventienkoppige band met onder meer banjo, fiddels, blazers en accordeon het oeuvre van folklegende Pete Seeger onder handen nam.
|
 |
|
|
|
 |
Verwacht in Utrecht nu niet een stel Texaanse boeren met grijze baarden en afgeragde Martins – het gros van de musici is jong, gretig en elektrische gitaren zijn er in overvloed. Het festival biedt jaarlijks een goede staalkaart van zowel actuele als (bijna) legendarische Americanamusici. Met louter artiesten van echte Amerikaanse en Canadese bodem is het een optimale gelegenheid in de breedte kennis te maken met de Americana. Levende legende Guy Clarke komt voor een tweede keer optreden (hij was er de allereerste keer in 2000 ook al bij), maar er zijn ook interessante nieuwelingen en artiesten waarvan de naam nog niet op ieders lippen ligt.
|
 |
|
|
|
|
 |
Naar mijn verwachting is Hayes Carll uit Houston de voornaamste nieuwkomer: een Texaanse troubadour die in de smaak zal vallen bij liefhebbers van –pak weg- Johnny Cash of Ray Wylie Hubbard. Zijn tweede cd ‘Little Rock’ klinkt in elk geval zeer veelbelovend. De in de V.S. al vermaarde Dar Williams komt als vertegenwoordigster van de New England folkbeweging naast rootsy liedjes zelfs weg met een cover van Pink Floyd, en de zoete kelen van The Be Good Tanyas combineren gedrieën luchthartig en in loepzuivere close harmony traditionals en covers met al bijna even tijdloze eigen liedjes.
|
 |
|
|
|
|
 |
Schone vrouwenstemmen zijn er trouwens in overvloed: Tift Merritt, de charmante singer-songwriter uit North Carolina, er immers ook. Net als Caitlin Cary, vroeger naast Ryan Adams leadzangeres/violiste van Whiskeytown, inmiddels lid van Tres Chicas, en op het festival geflankeerd door Thad Cockrell, met wie ze vorig jaar een ouderwets prachtige countryduet-album maakte. En dan had ik Joy Lynn White nog niet genoemd: zij komt zingen voor hen die houden van ouderwetse Nashville-country met de grote snik.
|
 |
|
|
|
|
 |
Stillhouse zal (pop)liefhebbers van Buffalo Springfield en The Band aanspreken.Voor fans van prettig rammelende, maar stevig voortrockende kroegenrock is er het sympathieke Marah uit Philadelphia, een van de lievelingsbands van onder meer popkenner en schrijver Nick Hornby en voormalig VPRO-dj en schrijver Jan Donkers (die met Hubert van Hoof trouwens spreekstalmeester is op het festival). Marah-gitarist Serge Bielanko omschreef de muziek als: “Wanting [to be] Townes van Zandt fronting The Faces, Bob Dylan leading AC/DC, Sly Stone fronting the Ramones or Nick Drake fronting the Dead Milkmen.” Het zal hoe dan ook een feestje worden. Een beetje in dezelfde hoek zitten The Drams, de nieuwe band van zanger-gitarist Brent Best, die tot voor kort het onvolprezen maar helaas opgeheven Slobberbone aanvoerde.
|
 |
|
|
|
 |
Met diverse platenstands, eet- en drinkstalletjes en een simultaan programma in twee zalen is het aangenaam vertoeven in de Utrechtse muziektempel. Aardige extra is dat de KRO-radio aanwezig is en kleine akoestische sessies voor het programma ‘American Connection’ kunnen worden bijgewoond. Bovendien is de sfeer ontspannen en vrij van gedrang en gekte die popfestivals kenmerken. Komen dus. Vi-fi is er ook (incognito).
|
 |
|
|
|
 |
Zaterdag 22 april 2006, 16:00 – 01:30u Toegang: €40,-
Muziekcentrum Vredenburg: www.vredenburg.nl Telefoon kassa: 030 2314544
|
 |
|
|
|
 |
Guy Clark The Be Good Tanya's Marah Thad Cockrell & Caitlin Cary Scott Miller & The Commonwealth Dar Williams with Band The McKay BrothersHayes Carll Jeffrey Foucault Adam Caroll with Scrappy Jud Newcomb Stillhouse The Drams Tifft Merrit Joy Lynn White Grayson Capps
|
 |